Gabinet Psychoterapii i Rozwoju Daria Pawlak
Jak pracuję
Gabinet Psychoterapii Daria Pawlak
ACT
Podejście psychoterapeutyczne stworzone w latach 80. XX wieku przez Stevena C. Hayesa, Kellyego G. Wilsona i Kirka Strosahla. Należy ono do tzw. trzeciej fali terapii poznawczo-behawioralnych.
W ACT uznaje się, że poprawa funkcjonowania Pacjenta zachodzi dzięki temu, że terapia umożliwia mu zaangażowanie się w pełni we własne życie – podjęcie działań zgodnych z wyznawanymi wartościami.
Nadrzędnym celem terapeutycznym ACT jest zwiększenie psychologicznej elastyczności Klienta. Za elastyczność uznaje się świadome doświadczanie tu i teraz oraz działanie zgodnie z osobistymi wartościami (niezależnie od tego czy bieżące doświadczenia – myśli, emocje, doznania cielesne są przyjemne czy przykre). Psychologiczna elastyczność jest nie tylko celem terapeutycznym, ale też mediatorem zmiany zachodzącej w terapii oraz podstawą zdrowia psychicznego. Opisywana jest ona za pomocą modelu określonego mianem Hexaflexu, na który składa się sześć procesów. Procesy te można pogrupować w trzy kategorie.
1. Procesy związane z otwarciem się:
defuzja poznawcza – spojrzenie na własne myśli z pewnego dystansu i podejmowanie działań, które nie podlegają stuprocentowej kontroli werbalnej;
akceptacja – zgoda na to, że rzeczywistość ( w tym wewnętrzne doświadczenia) jest taka jaka jest, bez prób jej zmiany.
2. Procesy związane z byciem obecnym (świadomym):
kontakt z chwilą obecną – bycie obecnym tu i teraz, doświadczanie bodźców za pomocą 5 zmysłów, jak i doświadczeń wewnętrznych (myśli, emocji, doznań w ciele);
Ja jako kontekst – samoświadomość umożliwiająca spojrzenie z perspektywy na własne doświadczenia.
3. Procesy związane z zaangażowaniem się:
ustalenie wartości – wybór określonego kierunku w naszym życiu, który nadaje naszym działaniom sens (np. bycie życzliwym);
zaangażowane działanie – podejmowanie konkretnych działań zgodnych z wartościami.
W terapii ACT problemy Klienta ujmuje się jako przejaw zakłóceń w funkcjonowaniu w zakresie wymienionych powyżej procesów, a za terapeutyczne – rozwijanie i praktykowanie ich w codziennym życiu.